بوی نامطبوع تشک معمولاً یکشبه ایجاد نمیشود؛ رطوبت عرق، گرمای بدن، گردوغبار و تهویه ضعیف بهمرور در بافت تشک جمع میشوند و زمینه ایجاد بوی ماندگار را فراهم میکنند. جلوگیری از ایجاد بوی نامطبوع در تشک بیش از آنکه به خوشبوکننده یا شستوشوی مداوم نیاز داشته باشد، به کنترل رطوبت و رعایت چند عادت ساده در نگهداری از تشک وابسته است. برای مثال، پوشاندن فوری تخت بعد از بیدار شدن، باقی ماندن رطوبت در محیط مرطوب یا استفاده نکردن از محافظ تشک میتواند شرایط را برای ماندگاری بو فراهم کند.
تهویه مناسب اتاق، شستن منظم ملحفه و محافظ، جاروبرقی کشیدن اصولی تشک و خشک نگه داشتن آن، از مهمترین اقداماتی هستند که میتوانند از ایجاد بوی بد جلوگیری کنند. البته اگر بو شبیه نم یا کپک باشد، صرفاً خوشبو کردن تشک راهحل مناسبی نیست و باید علت رطوبت پیدا شود. در ادامه، این راهکارها را مرحلهبهمرحله بررسی میکنیم تا بتوانید بدون آسیب زدن به بافت تشک، آن را تمیز، خشک و خوشبو نگه دارید.
چرا تشک بعد از مدتی بوی نامطبوع میگیرد؟ بررسی ۵ علت اصلی
اگر تشک بعد از چند ماه استفاده بوی ماندگی یا نامطبوع پیدا کرده، احتمالاً مشکل از یک عامل واحد نیست. بدن هنگام خواب گرما و رطوبت تولید میکند و بخشی از عرق و چربی پوست به ملحفه و در صورت نبودن محافظ مناسب، به سطح تشک منتقل میشود. گردوغبار، پوستههای جداشده پوست و تهویه ضعیف اتاق هم میتوانند این شرایط را تشدید کنند. به همین دلیل، برای جلوگیری از ایجاد بوی نامطبوع در تشک باید هم به نظافت و هم به میزان رطوبت توجه کرد.
مهمترین عوامل ایجاد بوی بد تشک عبارتاند از:
- رطوبت و تعریق: باقی ماندن رطوبت در بافت تشک میتواند باعث ایجاد بوی ماندگی و در شرایط نامناسب، رشد کپک شود.
- شستوشوی نامناسب: خیس کردن بیش از حد تشک یا خشک نکردن کامل آن، گاهی مشکل را شدیدتر میکند.
- گردوغبار و ذرات پوست: این مواد بهمرور در سطح تشک جمع میشوند و محیط را آلودهتر میکنند.
- تهویه ضعیف: قرار گرفتن تشک در اتاقی با گردش هوای کم، خروج رطوبت را دشوار میکند.
- نفوذ مایعات: نوشیدنی، عرق یا سایر مایعات در صورت نفوذ به لایههای داخلی، میتوانند منبع بوی ماندگار باشند.
استفاده از یک محافظ مناسب، بهخصوص در برابر نفوذ مایعات، یکی از اقدامات پیشگیرانه است. برای نمونه، محافظ ۱۰۰ درصد ضد آب تشک میتواند یک لایه محافظ بین رطوبت و سطح تشک ایجاد کند. البته محافظ هم باید مرتب شسته و کاملاً خشک شود؛ چون خودِ محافظ کثیف میتواند منبع بو باشد.
جلوگیری از ایجاد بوی نامطبوع در تشک با کنترل رطوبت اتاق
رطوبت یکی از مهمترین عواملی است که باید هنگام نگهداری از تشک کنترل شود. سازمان حفاظت محیط زیست آمریکا (EPA) برای پیشگیری از مشکلات مرتبط با کپک، حفظ رطوبت نسبی داخل خانه در محدوده ۳۰ تا ۵۰ درصد را توصیه میکند و تأکید دارد که کنترل منبع رطوبت، بخش اصلی پیشگیری است. بنابراین اگر اتاق خواب دائماً مرطوب است، صرف تمیز کردن تشک نمیتواند مشکل را بهطور کامل حل کند.
برای کاهش رطوبت اطراف تخت، چند اقدام ساده مؤثر است:
- صبحها برای مدتی روتختی را کنار بزنید تا رطوبت حاصل از خواب خارج شود.
- در صورت مناسب بودن شرایط بیرون، پنجره اتاق را برای تهویه باز کنید.
- در مناطق مرطوب، استفاده از رطوبتگیر میتواند به کنترل رطوبت اتاق کمک کند.
- اگر تشک روی سطحی قرار دارد که گردش هوا در زیر آن بسیار کم است، شرایط تهویه تخت را بررسی کنید.
- بعد از ریختن آب یا هر مایع دیگری روی تشک، خشک کردن را به تأخیر نیندازید.
نکته مهم این است که برای جلوگیری از ایجاد بوی نامطبوع در تشک نباید صرفاً به خوشبوکنندهها متکی بود. اگر منبع بو رطوبت باشد، عطر فقط برای مدت کوتاهی بو را میپوشاند و مشکل اصلی همچنان باقی میماند.
EPA همچنین توصیه میکند سطوح و مواد مرطوب در سریعترین زمان ممکن خشک شوند؛ در بسیاری از موارد، خشک کردن کامل طی ۲۴ تا ۴۸ ساعت اهمیت دارد. اگر بوی نم دائماً برمیگردد، باید علاوه بر تشک، دیوار، کف، زیر تخت و سایر منابع احتمالی رطوبت نیز بررسی شوند.
بعد از بیدار شدن با تشک چه کار کنیم تا بو نگیرد؟
یکی از عادتهایی که کمتر به آن توجه میشود، نحوه مرتب کردن تخت در همان دقایق اول صبح است. بعد از چند ساعت خواب، تشک و ملحفه در تماس نزدیک با بدن بودهاند و مقداری گرما و رطوبت در بستر باقی مانده است. اگر بلافاصله روتختی سنگین را روی تخت بکشید و تمام سطح را بپوشانید، خروج این رطوبت دشوارتر میشود. به همین دلیل، این عادت ساده میتواند نقش مهمی در جلوگیری از ایجاد بوی نامطبوع در تشک داشته باشد.
برای اینکه این رطوبت فرصت خروج داشته باشد، بهتر است صبحها چند دقیقه تخت را باز بگذارید. لازم نیست تشک را ساعتها در معرض هوا قرار دهید؛ هدف این است که جریان هوا بتواند رطوبت باقیمانده در سطح بستر را کاهش دهد.
یک روال ساده میتواند اینطور باشد:
- بعد از بیدار شدن، روتختی و پتو را کنار بزنید.
- اجازه دهید سطح تشک و ملحفه با هوای اتاق تماس داشته باشد.
- اگر اتاق تهویه مناسبی دارد، برای مدتی هوا را جریان دهید.
- سپس تخت را مرتب کنید.
- ملحفه یا محافظی را که مرطوب یا کثیف شده، تعویض کنید.
این کار بهتنهایی جایگزین شستوشوی منظم یا کنترل رطوبت نیست، اما در کنار آنها به جلوگیری از ایجاد بوی نامطبوع در تشک کمک میکند. اگر میخواهید از محافظ ضدآب استفاده کنید، بهتر است دستورالعمل شستوشو و خشککردن آن را هم رعایت کنید. راهنمای چگونه از محافظ تشک ضدآب به درستی استفاده و نگهداری کنیم؟ میتواند برای نگهداری صحیح این لایه محافظ مفید باشد.
نکته آخر اینکه اگر تشک هر روز بوی نم میدهد، مشکل را فقط به «عرق شبانه» نسبت ندهید؛ ماندگاری بو میتواند نشانه وجود رطوبت در بخشهایی از تخت یا اتاق باشد.
شستوشوی ملحفه و محافظ تشک چطور به جلوگیری از بوی بد کمک میکند؟
بخش زیادی از آلودگیهایی که روی تخت جمع میشوند، ابتدا روی ملحفه و محافظ تشک قرار میگیرند؛ از عرق و چربی پوست گرفته تا سلولهای پوستی و گردوغبار. اگر این لایهها برای مدت طولانی شسته نشوند، هم بوی نامطبوع ایجاد میشود و هم بخشی از آلودگی میتواند به سطح تشک منتقل شود.
به همین دلیل، شستوشوی منظم ملحفه و محافظ، یکی از سادهترین کارها برای جلوگیری از ایجاد بوی نامطبوع در تشک است. اگر در حال بررسی شرایط نگهداری و انتخاب تشک هستید، مطالعه مطلب 6 تا از نکات مهم قبل از خرید تشک هم میتواند اطلاعات مفیدی درباره انتخاب و مراقبت بهتر از تشک در اختیارتان قرار دهد.
البته صرفاً «شستن» کافی نیست؛ روش شستوشو و خشک شدن کامل هم اهمیت دارد. مطالعات نشان دادهاند که تشک و ملحفه میتوانند محل تجمع آلرژنهای مایت باشند و شستوشوی منظم بستر به کاهش این آلرژنها کمک میکند. رعایت همین نکات ساده، در کنار خشک نگه داشتن بستر، نقش مهمی در جلوگیری از ایجاد بوی نامطبوع در تشک دارد.
برای نگهداری بهتر، این نکات را در نظر بگیرید:
| مورد | کار پیشنهادی |
| ملحفه | شستوشوی منظم و مطابق برچسب محصول |
| محافظ تشک | شستوشوی دورهای، بهخصوص در صورت تعریق زیاد |
| لکههای مایع | رسیدگی سریع و خشککردن کامل |
| بعد از شستوشو | اطمینان از خشک شدن کامل پیش از استفاده |
یک اشتباه رایج، قرار دادن محافظ یا ملحفه نیمهمرطوب روی تخت است. حتی اگر رطوبت آن با دست احساس نشود، باقی ماندن رطوبت در محیط میتواند شرایط نامناسبی ایجاد کند. بنابراین بعد از شستوشو، اجازه دهید پارچه کاملاً خشک شود و سپس آن را روی تشک قرار دهید. این نکته در کنار تهویه مناسب اتاق، تأثیر بیشتری از استفاده مداوم از خوشبوکنندهها دارد.
هر چند وقت یکبار تشک را جاروبرقی بکشیم و چگونه این کار را درست انجام دهیم؟
جاروبرقی کشیدن تشک قرار نیست جای شستوشو یا نظافت ملحفه را بگیرد؛ هدف اصلی آن برداشتن گردوغبار، ذرات پوست و آلودگیهای سطحی است که بهمرور در بافت تشک جمع میشوند. پژوهشها نشان دادهاند که تشک میتواند محل تجمع آلرژنهای مایت باشد و در یک مطالعه، جاروبرقی روزانه طی هشت هفته توانست مقدار قابلتوجهی از آلرژنهای مایت، اندوتوکسین باکتریایی و بتاگلوکان قارچی را کاهش دهد.
بنابراین، جاروبرقی کشیدن منظم تشک علاوه بر کمک به بهداشت بستر، میتواند در جلوگیری از ایجاد بوی نامطبوع در تشک نیز مؤثر باشد؛ بهخصوص زمانی که گردوغبار و ذرات پوستی در سطح تشک تجمع پیدا کردهاند.
برای استفاده معمول خانگی، لازم نیست هر روز تشک را جاروبرقی بکشید. جاروبرقی دورهای، بهویژه هنگام تعویض ملحفه، رویکرد عملیتری است. اگر فردی در خانه آلرژی دارد یا اتاق خواب گردوغبار زیادی جمع میکند، میتوان فاصله بین دفعات نظافت را کمتر کرد.
روش درست کار نیز اهمیت دارد:
- ابتدا ملحفه و محافظ را کاملاً از روی تشک بردارید.
- با سری مناسب جاروبرقی، سطح تشک را آرام و در چند جهت جارو کنید.
- روی درزها، لبهها و قسمتهایی که احتمال تجمع گردوغبار در آنها بیشتر است، دقت بیشتری داشته باشید.
- جاروبرقی را با فشار زیاد روی تشک نکشید؛ سرعت آهسته و حرکت منظم نتیجه بهتری دارد.
- اگر تشک قابلچرخش است و دستورالعمل سازنده اجازه میدهد، قسمتهای دیگر آن را هم بررسی کنید.
نکته مهم این است که برای جلوگیری از ایجاد بوی نامطبوع در تشک نباید از جاروبرقی بهعنوان راهحل رطوبت استفاده کرد. اگر تشک نمناک است، ابتدا باید منبع رطوبت برطرف و تشک کاملاً خشک شود. جاروبرقی فقط بخشی از برنامه نظافت است و بهتنهایی مشکل بوی ناشی از رطوبت را حل نمیکند.
برای از بین بردن بوی بد تشک، خیس کردن آن اشتباه است؟
اگر منظورتان از تمیز کردن تشک، خیس کردن مقدار زیادی آب و شوینده روی آن است، بله؛ این روش میتواند مشکل را بدتر کند. تشک ساختاری متخلخل دارد و خشک شدن لایههای داخلی آن همیشه به سرعت سطح تشک نیست. بنابراین ممکن است قسمت رویی ظاهراً خشک شود، در حالی که رطوبت در بخشهای عمیقتر باقی مانده باشد. به همین دلیل، برای جلوگیری از ایجاد بوی نامطبوع در تشک بهتر است از خیس کردن بیش از حد آن خودداری کنید و در صورت تماس با مایعات، فرآیند خشککردن را جدی بگیرید.
رطوبت ماندگار هم یکی از عوامل اصلی ایجاد شرایط مناسب برای رشد کپک است. EPA تأکید میکند که کنترل رطوبت، کلید کنترل کپک است و مواد خیس یا مرطوب باید تا حد امکان سریع، معمولاً در بازه ۲۴ تا ۴۸ ساعت، خشک شوند.
پس به جای خیس کردن کامل تشک، برای لکه یا بوی سطحی بهتر است از روش کمرطوبت و متناسب با دستورالعمل سازنده استفاده کنید. اگر مایع روی تشک ریخت، ابتدا تا حد ممکن آن را با یک پارچه جاذب جمع کنید و سپس شرایطی فراهم کنید که هوا در اطراف تشک جریان داشته باشد.
چند کار را انجام ندهید:
- تشک را با حجم زیادی آب نشویید.
- آن را تا زمانی که کاملاً خشک نشده با ملحفه نپوشانید.
- برای پوشاندن بوی نم، فقط از خوشبوکننده استفاده نکنید.
- اگر بوی کپک باقی ماند، علت رطوبت را نادیده نگیرید.
بوی کپکی یا نممانند اهمیت بیشتری دارد؛ EPA میگوید چنین بویی میتواند ناشی از ترکیبات فرّار تولیدشده توسط کپک باشد و باید منشأ رطوبت بررسی شود. بنابراین در مسیر جلوگیری از ایجاد بوی نامطبوع در تشک، اصل مهم این نیست که تشک را بیشتر خیس کنیم؛ بلکه باید آن را تا حد امکان خشک نگه داریم و هرگونه رطوبت را سریع مدیریت کنیم.
بوی نم و کپک تشک را چطور تشخیص دهیم و چه زمانی باید جدی بگیریم؟
بوی تشک همیشه به معنی وجود کپک نیست. گاهی تعریق، ماندن ملحفه مرطوب یا تهویه ضعیف باعث ایجاد بوی ماندگی میشود و با شستوشوی ملحفه و خشک شدن مناسب برطرف میشود. به همین دلیل، جلوگیری از ایجاد بوی نامطبوع در تشک بیشتر از هر چیز به کنترل رطوبت و رعایت بهداشت بستر وابسته است. اما اگر بو حالت مشخص نم، زیرزمین مرطوب یا کپکمانند داشته باشد و بعد از تهویه همچنان باقی بماند، باید موضوع را جدیتر بررسی کرد. EPA نیز بوی کپکی را یکی از نشانههایی میداند که میتواند وجود کپک یا رطوبت پنهان را مطرح کند.
برای تشخیص اولیه، این موارد را بررسی کنید:
- آیا بوی نامطبوع بلافاصله بعد از مرتب کردن تخت بیشتر میشود؟
- آیا روی پارچه یا اطراف تشک لکههای غیرعادی دیده میشود؟
- آیا زیر تشک یا پایه تخت رطوبت وجود دارد؟
- آیا اتاق خواب رطوبت زیادی دارد؟
- آیا پس از خشک شدن کامل، بو همچنان برمیگردد؟
اگر همراه بو، لکههای مشکوک یا آثار رطوبت مشاهده کردید، فقط خوشبو کردن تشک راهحل نیست. منبع رطوبت باید پیدا و برطرف شود. مواد متخلخل و جاذب، در صورت کپکزدگی گسترده، همیشه بهسادگی قابل پاکسازی کامل نیستند.
بنابراین در برنامه جلوگیری از ایجاد بوی نامطبوع در تشک، برگشت مداوم بوی نم را بهعنوان یک علامت هشدار در نظر بگیرید، نه یک مشکل ساده مربوط به بویایی.
چه اشتباهاتی باعث میشوند بوی تشک دوباره برگردد؟
گاهی تشک تمیز میشود اما چند روز بعد همان بوی نامطبوع دوباره ظاهر میشود. دلیلش این است که منبع اصلی بو برطرف نشده است. برای جلوگیری از ایجاد بوی نامطبوع در تشک باید علت را پیدا کرد، نه اینکه فقط با خوشبوکنندهها بوی موجود را پوشاند. برای مثال، اگر تشک به دلیل رطوبت محیط بو گرفته باشد، استفاده از مواد خوشبوکننده فقط بو را برای مدتی پنهان میکند. همین اتفاق زمانی رخ میدهد که محافظ یا ملحفه تمیز نشده باشد یا تشک پس از تمیزکاری بهطور کامل خشک نشده باشد.
چند اشتباه رایج را بهتر است از برنامه نگهداری تخت حذف کنید:
- پوشاندن تشک بلافاصله بعد از خواب: این کار خروج رطوبت باقیمانده را دشوار میکند.
- خیس کردن تشک برای تمیزکاری: نفوذ آب به لایههای داخلی و خشک نشدن کامل میتواند مشکل را تشدید کند.
- استفاده بیش از حد از شوینده: باقی ماندن مواد شوینده میتواند باعث جذب بیشتر آلودگی شود.
- بیتوجهی به محافظ تشک: محافظ کثیف یا مرطوب خودش میتواند منشأ بو باشد.
- نادیده گرفتن رطوبت اتاق: اگر محیط مرطوب باشد، تمیز کردن خود تشک بهتنهایی کافی نیست.
- پوشاندن بوی نم با اسپری خوشبوکننده: ابتدا باید علت بو مشخص شود.
EPA برای پیشگیری از مشکلات ناشی از کپک، کنترل رطوبت را اصل اساسی میداند و توصیه میکند مواد مرطوب در سریعترین زمان ممکن خشک شوند. بنابراین برای جلوگیری از ایجاد بوی نامطبوع در تشک، خشک نگه داشتن تخت و رسیدگی سریع به رطوبت از تمیزکاریهای سنگین و مکرر مهمتر است.
چه زمانی تمیز کردن تشک کافی نیست و باید آن را تعویض کرد؟
هر بوی نامطبوعی به معنی نیاز به تعویض تشک نیست. اگر مشکل از عرق، گردوغبار یا آلودگی سطحی باشد، معمولاً با شستوشوی ملحفه و محافظ، جاروبرقی مناسب و کنترل رطوبت میتوان شرایط را بهتر کرد. تصمیم برای تعویض زمانی جدیتر میشود که مشکل به داخل تشک نفوذ کرده یا تشک از نظر ساختاری نیز فرسوده شده باشد.
اگر تشک مدت زیادی در معرض آب یا رطوبت قرار گرفته، ابتدا باید وضعیت آن بررسی شود. این کار یکی از مراحل مهم جلوگیری از ایجاد بوی نامطبوع در تشک است؛ چون رطوبت باقیمانده در لایههای داخلی میتواند به مرور باعث ایجاد بوی نم و مشکلات دیگر شود. در مورد کپک، موضوع حساستر است؛ EPA اشاره میکند که مواد متخلخل و جاذب در صورت کپکزدگی ممکن است به دلیل نفوذ کپک به داخل ساختار، قابل نجات نباشند و در برخی شرایط نیاز به دور انداختن داشته باشند.
این نشانهها میتوانند زنگ خطر باشند:
| وضعیت | تصمیم منطقی |
| بوی خفیف و سطحی | ابتدا تمیزکاری و تهویه |
| بوی برگشتپذیر پس از رطوبت | بررسی منبع رطوبت |
| بوی مداوم نم یا کپک | بررسی دقیقتر تشک و محیط |
| کپک گسترده در مواد جاذب | بررسی امکان تعویض |
| فرورفتگی و افت شدید تشک | توجه به فرسودگی ساختاری |
| آسیب ناشی از خیسشدن شدید | ارزیابی امکان استفاده مجدد |
پس تعویض تشک نباید اولین واکنش به یک بوی ساده باشد. ابتدا علت را پیدا کنید؛ اما اگر بوی کپک ماندگار است، رطوبت به لایههای داخلی نفوذ کرده یا نشانههای واضح آسیب وجود دارد، صرفاً خوشبو کردن و تمیز کردن سطح تشک راهحل مناسبی نیست.
حرف نهایی: با چند عادت ساده، تشک را خوشبو و سالم نگه دارید
یک تشک خوشبو بیشتر از آنکه نتیجه استفاده از مواد معطر باشد، حاصل نگهداری درست و کنترل رطوبت است. عرق بدن و رطوبت روزانه بهمرور وارد لایههای تشک میشوند و اگر فرصت کافی برای خشک شدن نداشته باشند، بوی ماندگی ایجاد میکنند. به همین دلیل، یکی از مؤثرترین روشها برای جلوگیری از ایجاد بوی نامطبوع در تشک این است که بعد از خواب، اجازه دهید تخت برای مدتی در معرض هوای اتاق قرار بگیرد و روتختی را بلافاصله روی آن نکشید.
شستن منظم ملحفهها و محافظ تشک، جاروبرقی کشیدن سطح تشک و رسیدگی سریع به لکههای مایع نیز نباید نادیده گرفته شود. اگر تشک خیس شد، خشک کردن کامل آن اهمیت زیادی دارد؛ زیرا باقی ماندن رطوبت در لایههای داخلی میتواند مشکل بو را تشدید کند. همچنین در اتاقهای مرطوب، بهتر است تهویه مناسب یا دستگاه رطوبتگیر را جدی بگیرید.
در نهایت، اگر بوی تشک با وجود تمیزکاری و خشککردن همچنان باقی میماند یا بوی مشخص نم و کپک دارد، بهتر است به جای پوشاندن آن با خوشبوکننده، منبع رطوبت و وضعیت داخلی تشک بررسی شود. توجه به همین نشانهها یکی از بخشهای مهم جلوگیری از ایجاد بوی نامطبوع در تشک است و کمک میکند مشکل پیش از جدیتر شدن شناسایی شود. با همین مراقبتهای ساده، هم عمر تشک بیشتر میشود و هم محیط خواب تمیزتر و دلپذیرتری خواهید داشت.
سوالات متداول
۱. چرا تشک تازه هم ممکن است بوی نامطبوع داشته باشد؟
برخی تشکهای نو بهدلیل مواد و فرایند تولید، در روزهای اول بوی خاصی دارند. تهویه مناسب اتاق معمولاً به کاهش این بو کمک میکند. اگر بو شدید، غیرعادی یا ماندگار باشد، دستورالعمل سازنده را بررسی کنید.
۲. آیا جوش شیرین برای بوی بد تشک مناسب است؟
جوش شیرین ممکن است برای کاهش برخی بوهای سطحی استفاده شود، اما راهحل رطوبت یا کپک نیست. اگر منشأ بو رطوبت باشد، ابتدا باید علت اصلی برطرف شود.
۳. چند وقت یکبار باید ملحفه را بشوییم؟
فاصله مناسب به میزان تعریق، شرایط فردی و دستورالعمل پارچه بستگی دارد. در صورت تعریق زیاد یا آلودگی، شستوشوی زودتر منطقی است.
۴. آیا میتوان تشک را با آب شست؟
خیس کردن کامل تشک بدون توجه به دستورالعمل سازنده توصیه نمیشود. نفوذ آب به لایههای داخلی و خشک نشدن کامل میتواند مشکل رطوبت و بو ایجاد کند.
۵. آیا محافظ تشک جلوی بوی بد را میگیرد؟
محافظ مناسب میتواند از رسیدن بخشی از عرق و مایعات به تشک جلوگیری کند، اما خودش باید مرتب شسته و کاملاً خشک شود.
۶. بوی کپک تشک را میتوان با خوشبوکننده از بین برد؟
خوشبوکننده ممکن است بو را موقتاً بپوشاند، اما اگر رطوبت یا کپک منشأ مشکل باشد، علت همچنان باقی است. بهتر است ابتدا منبع رطوبت پیدا شود.
